اندروید
در اوت ۲۰۰۵، گوگل شرکت اندروید واقع در پالو آلتو، کالیفرنیا را خرید. شرکت کوچک اندروید که توسط اندی رابین، ریچ ماینرز، نیک سیرز و کریس وایت پایهگذاری شده بود، در زمینه تولید نرمافزار و برنامههای کاربردی برای تلفنهای همراه فعالیت میکرد. اندی رابین مدیر عامل اجرایی این شرکت پس از پیوستن اندروید به گوگل به سمت قائممقام مدیریت مهندسی این شرکت و مسئول پروژه اندروید در گوگل منصوب شد.[۲] تیم اندروید به رهبری رابین فعالیت خود را برای تولید سکوی تلفن همراه مبتنی بر هسته لینوکس آغاز کردند و نتیجه اولیه این پروژه در نشست خبری شرکت گوگل در ۵ نوامبر سال ۲۰۰۷، مطرح کردن اتحادیه گوشی باز بود. ۳۴ شرکت فعال در زمینه تولید نرمافزار، تولید تلفنهای همراه، اپراتور تلفن همراه و تولیدکننده نیمه رساناها و پردازندههای تلفن همراه اعضای بنیانگذار این اتحادیه بودند. در میان نامهای مشهور در بین اعضای مؤسس، شرکتهایی چون سامسونگ، الجی الکترونیکس، موتورولا، اچتیسی، تی-موبایل، انتیتی دوکومو، اینتل، انویدیا، تگزاس اینسترومنتس، کوالکام، برودکام، تلفونیکا، اسپرینت، ایبی و البته گوگل به چشم میخوردند. اریک اشمیت مدیر ارشد اجرایی گوگل در این مراسم گفت: «اعلام امروز بسیار جاهطلبانهتر از معرفی تنها یک تلفن گوگلی است که در چند هفته اخیر توسط رسانهها پیشبینی شده بود. از دیدگاه ما سکویی که ما ارائه کردهایم، هزاران تلفن گوناگون را به بازار روانه خواهد کرد.» نخستین گوشی مبتنی بر اندروید توسط شرکت اچتیسی با همکاری تی-موبایل تولید شد. این گوشی که به فاصله کمتر از یک سال از تشکیل اتحادیه گوشی باز یعنی در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸ تولید شد، در بازارهای مختلف به نامهای اچتیسی دریم، تی-موبایل جی۱ و ارا جی۱ به بازار عرضه گردید.
۹ دسامبر ۲۰۰۸ چهارده عضو جدید از شرکتهای صنعت تلفن همراه جهان به اتحادیه گوشی باز پیوستند. در بین این نامها باید به سونی اریکسون، اریکسون، توشیبا، ایسوز، گارمین، هواوی , آرم هولدینگز و ایسراشاره کرد. روند پیوستن شرکتهای بزرگ به اتحادیه تا به امروز نیز ادامه داشتهاست و شرکتهایی چون ایسر، آلکاتل، لنوو، شارپ، فاکسکان، انایسی، کیوسرا، انایکسپی، استی-اریکسون، مارول، زدتیئی و دل نیز از جمله شرکتهایی بودهاند که به جمع پشتیبانیکنندگان اندروید پیوستهاند.
